this blog has been promoted to
Showing posts with label varese. Show all posts
Showing posts with label varese. Show all posts
Sunday, 14 July 2013
Tuesday, 14 August 2012
4 jaar na dato
het roer om
Allemaal kennen we wel de mislukkingen en hopeloze pogingen van emigranten op TV in programma's als "het roer om". In de eerste minuten weet je al dat het plan gedoemd is te mislukken: geen duidelijke (economische) plannen of veel te rooskleurige plannen, ze spreken de taal nog niet of nauwelijks en het steenkolen engels zal ze ook niet ver brengen... maar toch... ZE DOEN HET WEL! Ik kreeg in de aanloop naar de emigratie vaak te horen "ja daar hebben wij ook over gedacht" en "dat zouden wij ook wel willen"... en telkens waren het mensen die veel beter dan de hoofdrolspelers uit "het roer om" zich zouden hebben kunnen redden. Waren zij die veilig thuis bleven zo realistisch en zij die de deur achter zich dicht trokken zo optimistisch?Zonder een goede dosis optimisme lukt het in ieder geval niet. Het optimisme heb je vooral ook nodig om je voort te trekken, om te voorkomen dat je bij de tegenslagen (die je geheid gaat tegenkomen) bij de pakken gaat neerzitten.
Even wat info vooraf voor diegenen die onze gehele voorgeschiedenis gelezen hebben. Ik (Dagmar alias daggy72) heb in 1995 en 1996 twee keer zes maanden in Varese gewoond tijdens mijn stage resp. afstudeerproject bij Whirlpool, in het kader van mijn HTS-Elektro opleiding. In die tijd raakte ik hier zo thuis dat ik eigenlijk niet meer weg wilde en hier zeker terug wilde komen. Mijn toenmalige vriendinnetje zag het echter niet zitten om hierheen te komen en haar ouders achter te laten en dus ging ik terug naar Nederland, vastberaden ooit terug te komen. In 1999 ben ik met dat "vriendinnetje" getrouwd en niet veel later werd Maddy (alias Maddalena71) de moeder van mijn dochters Giulia (alias G1, uit 2001) en Giorgia (alias G2, uit 2004); niet geheel toevallig Italiaanse namen voor de meiden.
Een combinatie van factoren zorgde er in de loop van 2007 voor dat de tijd rijp werd voor verandering: ik had weer een aantal aantrekkelijke projecten in de Randstad moeten afwijzen omdat de afstand vanuit Kerkrade niet te overbruggen was en Maddy bleek eindelijk een goede oplossing gevonden te hebben voor haar zieke moeder (die ze zowat al sinds haar zestiende alleen verzorgde) waardoor ze wat rust begon te vinden. En zo gebeurde het dat we in september/oktober 2007 besloten de horizon richting Italië te verplaatsen. Lees hier meer over dat besluit in de blog van 8 okt 2007).
En dus ging eind 2007 ons huis in Kerkrade in verkoop en kochten we in mei/juni 2008 een mooi huis in Morazzone, nabij Varese. We kochten dus meteen, heel vastberaden en definitief dus!
Omdat we de sleutel pas op 11 september zouden krijgen en Giulia al vanaf begin september naar haar nieuwe school moest hebben we een maand gebivakkeerd in een te klein en te donker appartement in Marchirolo, niet echt ideaal maar dat hebben we overleefd. De natuur daar (Valganna) was in ieder geval geweldig mooi en het was geweldig om Giulia iedere dag via die weg naar school te mogen brengen en ophalen.
de eerste crisis
Maar zoals ik al even vermelde in de introductie kun je tegenslagen verwachten, en die kregen we ook. De eerste kwam al vrij snel in het najaar van 2008. Nadat we de sleutel van onze Italiaanse droom hadden gekregen, onze spullen uit de opslag hadden gehaald en het huis hadden ingericht werd het tijd om weer aan de slag te gaan. De projecten die er lagen op te pakken. Maar dat viel dus tegen, de economische crisis zette een dikke vette streep door de oorspronkelijke plannen. De afspraken uit voorjaar 2008 met diverse Duitse en Nederlandse (MKB)ondernemingen bleken niets meer waard of zouden meer gaan kosten dan opleveren. Probleem was ook nog eens dat niet alles ineens werd afgeblazen, was dat maar zo geweest dan had ik meteen kunnen bijsturen. Nee er werden nieuwe beloftes gedaan "eerst dit project afronden en dan kunnen we met jou starten", "even wachten tot die klant betaald en dan hebben we budget om met Italië aan de slag te gaan" en nog meer van dat soort... Van uitstel komt afstel, dat spreekwoord ken ik nu wel! En zo liep 2008 zonder omzet ten einde en begonnen we vol goede moed aan 2009.een villa aan het Lago Maggiore
Ondertussen was ik niet stil blijven zitten, mijn profiel op LinkedIn en de vacatures aldaar hield ik goed in de gaten, net als de lokale arbeidsmarkt. Maar op die lokale bedrijven zaten helemaal niet te wachten op een eigenwijze meertalige Noord-Europeaan die hier net een jaar woonde en veel te veel wilde verdienen.
Zwitserland
Maar uiteindelijk kwamen er toch een paar mooie opties om uit te kiezen en dus startte ik begin 2010 als Account Manager bij Permobil in Zwitserland. Ik zou wel eens even de markt voor rolstoelen in Zwitserland en Noord-Italië op de kop gaan zetten. Rolstoelen? Hoe kom je daar nu bij? Nou die van Permobil zijn toevallig wel de beste in de wereld en behoorlijk complex en aangezien ik verstand heb van computers en elektronica en verkopen leek ons dat wel een goede combinatie. Dat was dan misschien wel zo, maar een Zwitserse baas met een totaal andere kijk op de markt en dan ook nog eens 4-5 dagen per week 225km van huis af logeren in hotels aan de andere kant van de Gotthard is niet ideaal. Dus na ruim een jaar (juni 2011) besloten Permobil Schweiz en ik het beide op een andere manier -zonder elkaar- te gaan proberen.geluk bij een ongeluk
Maar eerst even terug naar 2010, want op maandag 7 juni van dat jaar kreeg ik een telefoontje uit Morazzone, de buurman... Ik moest niet schrikken maar Maddy was aangereden op haar fiets door een auto en moest naar het ziekenhuis. Ik was net in Zwitserland aangekomen en kon alweer omdraaien. En dan zijn 225km ineens erg lang, heel erg lang. Meer details over het ongeluk staan in deze blog. Helaas kampt Maddy nu ruim 2 jaar later nog steeds met de gevolgen van dit ongeluk, een pijnlijk linkerbeen en blijvende invaliditeit zijn het gevolg. Hiervoor is iemand aansprakelijk en zijn verzekering zal haar hopelijk tegemoet komen met een ruime schadeloosstelling, we starten na de vakantie de afronding van deze hele kwestie via onze advocaat. Het voordeel van dit ongeluk echter is dat Maddy onder de dorpelingen bekend werd en dat met name de buren ons te hulp schoten tijdens mijn afwezigheid. Ik was na een week thuis de boel te hebben gerund immers weer naar Zwitserland vertrokken. Buren die de luiken 's ochtends kwamen opendoen, middag- en avondeten voor haar bereidden en de luiken 's avonds weer kwamen sluiten. En ook later toen ze aan de revalidatie kon beginnen waren er naast haar Nederlandse vriendinnen ook de buren en Italiaanse vriendinnen die met haar naar fysio en ziekenhuis reden, en weer iets later samen met haar gingen sporten. Sinds het ongeluk is ook Maddy beter op haar plek hier en heeft haar eigen contacten.zwarte dagen
En toen gingen we eind juni, vlak na het ongeluk, naar Nederland voor een feestje en zakenreis (naar Zweden) van Permobil toen het plots slecht ging met mijn moeder die sinds april 2008 tegen kanker probeerde te vechten. Twee jaar hard gevochten, alles geprobeerd maar het mocht niet baten. Binnen een week is ze toen overleden. Hierover is in mijn blogs niets terug te vinden op een klein "excuus" na in de eerstvolgende blog op 11 oktober 2010. Ik had er even geen zin meer in en ik wist dat mijn ouders die aandacht niet op prijs stelden.terug naar onafhankelijkheid
In mei/juni 2011 was ik dus op zoek naar weer eens een nieuwe richting, een nieuwe uitdaging. Met name door mijn hyperactiviteit op de social media als twitter, facebook en linkedin kwam ik snel in contact met ondernemers met plannen in Italië. Als eerste het verhuurbedrijf Boels uit het Limburgse Sittard, maar met inmiddels bijna 300 vestigingen in Nederland, België, Duitsland, Polen, Tsjechië, Slowakije, Oostenrijk en dus ook nu in Italië. Dit was een geweldig project om samen met de facilitaire afdeling van Boels uit te voeren: 3 vestigingen in Assago (bij Milaan), Gussago (bij Brescia) en Verona heb ik met hen mogen opzetten. Het heeft me een schat aan ervaring opgeleverd en hopelijk kan ik in de toekomst bij de volgende vestigingen weer wat voor hen betekenen.In dezelfde tijd dat ik met Boels startte kwam ik ook in contact met Salesupply, een bedrijf dat zich gespecialiseerd heeft in het ondersteunen van de internationalisatie van e-commerce ondernemingen (webshops). Met vestigingen in de belangrijkste online markten van Europa: Nederland, Duitsland, Groot-Brittanië, Frankrijk, Denemarken, Zweden, Polen, Spanje en dus ook Italië. Salesupply helpt bij het vinden van de juiste markten (in welke landen maak je de meeste kans op succes), de aanpassingen van de website voor dat betreffende land (vertaling, webmarketing, seo, linkbuilding, logistieke, juridische en fiscale aspecten, keurmerken e.d.) en (en daarin verschilt Salesupply tot veel andere lokalisatie bureaus) het ondersteunen of zelfs compleet uitvoeren van de klantenservice (callcenter) en ondersteuning bij logistiek, met name de afhandeling van retouren. Als Country Manager Italy begeleid ik webshop ondernemers van buiten Italië op de Italiaanse e-commerce markt en binnenkort hoop ik ook de eerste Italiaanse webshop naar het buitenland te begeleiden. Zo hebben we in het najaar van 2011 Tennis-Point.it gelanceerd, de Italiaanse website van Tennis-Point.de uit Duitsland. Vrij succesvol mogen we wel stellen want de Italiaanse shop doet nauwelijks onder voor echte e-commerce landen als Nederland en Frankrijk (met die laatste wisselen we steeds stuivertje qua resultaat). Daarnaast begeleiden we nog een aantal andere webshops uit Nederland en Duitsland en staan we op het punt een aantal te lanceren na de zomer.
Ik heb Boels en Salesupply in Italië op weg geholpen en dankzij hen heb ik ook weer de juiste weg gevonden.
school & vrienden
En de kinderen dan? Nou zoals je zo vaak hoort, hebben die nog wel de minste moeite gehad om zich aan ta passen. Giulia ging verder in het Nederlands onderwijssysteem op de Europese School (in een klas met Nederlandse en Vlaamse kinderen en leraar). Ze heeft inmiddels de basisschool afgesloten en gaat begin september verder op de middelbaar onderwijs, ook weer aan de Europese School. Giorgia heeft de eerste twee jaren hier de lokale Italiaanse kleuterschool bezocht en zo heel snel en accentloos Italiaans geleerd, inmiddels heeft de eerste twee jaren basisschool op de Europese School er ook weer op zitten. Beide meiden spreken heel net en correct Nederlands, mooi sophisticated Engels en Italiaans. Uiteraard is hun Italiaans niet zo goed als het geweest zou zijn als wanneer ze op een Italiaanse school zouden hebben gezeten. Maar daar staat tegenover dat hun Engels perfect is en ze ook het Nederlands verder ontwikkelen. En tegen de tijd dat ze met 18 de Europese School verlaten zullen er nog wel een taal of twee bijgekomen zijn.Vriendschappen, tja, dat is een moeilijk iets hebben we gemerkt. Hoewel we best wel veel mensen kennen en ook vrienden hebben gemaakt blijft het meestal toch oppervlakkig. Misschien omdat Maddy de taal niet goed genoeg beheerst, misschien omdat Noord-Italianen niet zo hartelijk en open zijn als men misschien zou denken. Begrijp me niet verkeerd, ook onze ECHTE vrienden in Nederland waren op de vingers van één hand te tellen hoor. Het zal toch met cultuurverschillen te maken te hebben en zo; je wordt hier niet snel thuis uitgenodigd voor een kop koffie en stuk taart of een etentje. Aan de andere kant ga je wel sneller met elkaar de stad in voor een aperitivo en dat mondt dan vaak weer uit in een gezellig etentje.
Conlusies
Belangrijkste vraag die ik moet beantwoorden: "Heb je er (ooit) spijt van (gehad) dat je naar Italië bent verhuisd?"Nee, ik zeer zeker niet! Maar Maddy zal een wat minder eenduidig antwoord hierop hebben denk ik.
"Had je het anders gedaan als je geweten had dat..." Tja wie niet, teveel tijd verloren in 2008 en 2009, maar als je alles van tevoren zou weten...
Dus dat is wat ik nu ga doen: Living La Dolce Vita!
Monday, 11 October 2010
About Me 2.0
My first "About Me" in this Blog was written in Dutch over a year ago so it needed both an update and a translation.I am Dagmar Sporck, 39years old, married to Maddy (Maddalena) and father of two fantastic girls (Giorgia of 7 and Giulia of 10 years old). I represente Dutch and German companies in Italy and Ticino-Switzerland with my company Sales4Italy. And for the German readers: Yes, I am a male Dagmar!
Since 1996 I am a proud member of the Round Table, first in RT171 Kerkrade, NL and since 2008 in RT64 Varese. Last year as IRO, this year as Vice-President and as of June 2011 as President. I hope to be able to attend some interesting RT-meetings in the next two years: the Gala in the Academy of Siena in November this year, the Italian AGM in Taormina, Sicily June next year and various international meetings as well. In Switzerland I try to visit as much RT's as possible, combining the business trips with visits to the local RT-meetings.
End of this month (28-31 October 2010) the Twinning partner of Morazzone, Wimblington will visit Morazzone. I am honored to be part of the organisation of this event as chairman of the Morazzone Twinning Committee.
The so called Social Media are getting quite a lot of my attention as well. I was an early adapter of XING and LinkedIn, one of the first to move to facebook in the Netherlands (where the national equivalent Hyves is still far more popular), Over a year ago I discovered Twitter and after a slow start I now can't stop tweeting, RT'ing and replying. This might be my only real addiction!
What's more to say? I like cooking, but even more I like to eat honoust food with a good glass of wine. If money wasn't an issue I would be travelling around the world a lot more. Especially city-trips.
I have a lot of experience playing around with computers (started with C64, self build PCs, Macs), operating systems (Windows 3.x, XP,7, Ubuntu 9.x/10.x, Mac OS X), software-applications (office suites, graphical, DTP), mobile devices (iPhone, Windows Mobile 5.x/6.x, pda's), and so on. I like to watch movies, listen to music and I can't stand disorganized CD/DVD collections so I put everything on my server (WD MyBookWorld) and play it on PC, laptop and of course the fantastic XBMC Live box (on a Foxconn NT330i barebone).
Although the names of my 3 girls might make you think at least 3 of us are Italian we all have the Dutch nationality and are all born in the Netherlands, in the utmost south-east, Limburg. To Italians I do like to say we're the Olandesi Pugliesi (the Dutch from Puglia). Just like Puglia, the heel of the Italian boot, is hanging on to the rest of Italy as an appendix, Limburg is the Netherlands' appendix.
The four of us moved to Italy in August 2008. Our motivations were not business nor did we want to open a B&B, we just liked the idea of living in Italy, close to the mountains, the lakes, Varese, Milano, Lugano, etc. So one day in 2007 we took the decision, put our house on sale (which we sold) and we moved from Kerkrade to Morazzone (VA), Italy, where we bought a house. After some time off (sabatical) I wanted to start doing something not involving too much travelling away from home. So I joined Engel&Völkers Real Estate at the Lago Maggiore. Not the best choice ever but I learned a lot, and I got to practice my languages every day. Languages I use every day being in touch with business relations from the Netherlands, England, Germany, France, Belgium and of course Italy and Switzerland!
So I live in Italy where people still know how to enjoy life and (at least as important) good and honoust food!
Wanna know more about me, just ask!
Monday, 7 June 2010
break-a-leg
Op weg van de supermarkt naar huis op haar fiets stak ze de weg over, een auto die achter een afslaande auto reed zag haar te laat en reed haar aan. Maddy op de grond op haar boodschappen, waaronder een aantal kapotte glazen potten. Gevolg een flinke snee in de linkerarm en een gebroken scheen- en kuitbeen (thv de enkel).
Ambulance, carabinieri, polizia locale iedereen op de been (behalve Maddy dus) en ook een aantal buren waren meteen ingelicht (toch fijn dat we ondertussen bekend zijn). Ik was net 2uur op het werk in Zwitserland toen ik door een buurman gebeld werd. Maddy lag toen nog op de grond en werd van nekkraag voorzien. Spullen bijeen geraapt en weer terug door de tunnels en de Alpen naar het ziekenhuis. Toen ik aankwam was een buurvrouw nog in het ziekenhuis om mij op te wachten. Maddy werd nog onderzocht (volledige CAT/MRI van haar hoofd en buikholte, Xrays van zowat alle beenderen en in ieder geval vd benen en ruggegraat).
Conclusie:
een gecompliceerde been-/enkelbreuk en een gapende snijwond (die was inmiddels al schoongemaakt en gehecht). Operatie was al ingepland.
Rond 16:00 ben ik vertrokken omdat Maddy naar de OK ging. Giorgia was door de buren vd bus gehaald en opgevangen, maar wist nog van niks. Dat heb ik haar verteld. Om 19:30 waren we terug in het ziekenhuis en gingen we op zoek naar Maddy, ze bleek over 5min opgehaald te kunnen worden van de recovery en naar haar kamer gebracht te worden. Goeie timing dus!
Wednesday, 8 July 2009
het weer in en om Varese
Toen we vorig jaar naar Italië (Morazzone) verhuisden zeiden veel mensen, zeker vanwege het weer... en laat dat nu net NIET één van de argumenten zijn geweest. Nee het weer was voor mij (en ik denk voor ons) geen reden. Okay, hier schijnt de zon iets meer uren dan in NL maar daarentegen regent het hier ook veel meer (in milimeters per jaar MINIMAAL 3x de hoeveelheid in Zuid-Limburg, 2400mm vs. 800mm).
Maar ondertussen... verrek het weer is wel degelijk een reden denk ik nu. We raken er helemaal aan gewend en kijken dan soms ook vreemd op als het even veranderd.
Het weer is hier (dus in het Noord Italiaanse merengebied) over het algemeen vrij stabiel en voorspelbaar, het is of zonnig en dan kijk je naar een strakblauwe hemel, of het regent pijpenstelen en daar kunnen jullie (in NL) je bijna niks bij voorstellen, het lijkt nog het meeste op de wolkbreuken zoals NL afgelopen week 2x trof. Alleen... dan regent het hier UREN aan één stuk, onafgebroken, en in de herfst soms dagen achtereen. Zo bereiken we die hoge hoeveelheid mm/jr hier. Maar dat betekend dus wel dat het op die andere dagen niet meer kan vallen.
Wind, dat is iets vreemd hier en als we in Nederland zijn herinneren we ons weer wat dat eigenlijk is. In Nederland, ook op de mooiste dagen is er eigenlijk altijd wind. Hier bijna nooit en we kijken dan ook bezorgd naar de lucht als we de boomtoppen zien bewegen.
De typische Hollandse grijze luchten waarin je dagenlang geen wolk kunt herkennen en waaruit af en toe een miezerig regentje valt komen hier vrijwel niet voor, het is hier gewoon strakblauw (evt. met witte watjes) of er hangen donkergrijze wolken zwanger van de regen... die dan ook beslist zal vallen.
Afgelopen 2 weken hebben we superweer gehad, overdag! 's avonds meestal rond 19:00 kwamen er vanuit de Alpen (hier op een steenworp afstand) donkere wolken aanzetten en soms zagen en hoorden we het al een uur lang bliksemmen en donderen... en als het ons dan bereikt had, een flinke bui (meestal iets van een paar uur) een knallend onweer en daarna (het was ondertussen nacht) droogde het op en de volgende ochtend begon weer stralend zonnig. Perfect agrarisch weer zo, en mits we op ons overdekte terras bleven konden we gewoon buiten eten; de temperatuur bleef altijd boven de 20 graden.
Maandagavond bereikte ons pas tegen middernacht een onweer dat behoorlijk tekeer is gegaan en tot de volgende ochtend (8:00 regende het nog) heeft volgehouden, met soms vreselijk harde donderslagen...
en nu... het is gewoon een heerlijke ochtend, we zien de Monte Rosa weer liggen (berg van ca. 4500m op 100km van hier) dat betekend dat de lucht helder en schoon is, en de termomether staat alweer op 24 graden. Het zwembad zal vandaag ook weer goed gebruikt worden door de meisjes, ze hebben er slechts 2 dagen geen gebruik van gemaakt sinds we het 3 wkn geleden hebben opgezet.
MAAAARRRRR, het kan ook anders. Vorig jaar juni heeft het hier ook overdag veel geregend en toen we in augustus aankwamen werden we verwelkomd met een week onweer
...
voor nu: Saluti uit een zonnig Murazùm (das Morazzone in Lombardisch dialect, een smerige versie van het Italiaans
)
Maar ondertussen... verrek het weer is wel degelijk een reden denk ik nu. We raken er helemaal aan gewend en kijken dan soms ook vreemd op als het even veranderd.
Het weer is hier (dus in het Noord Italiaanse merengebied) over het algemeen vrij stabiel en voorspelbaar, het is of zonnig en dan kijk je naar een strakblauwe hemel, of het regent pijpenstelen en daar kunnen jullie (in NL) je bijna niks bij voorstellen, het lijkt nog het meeste op de wolkbreuken zoals NL afgelopen week 2x trof. Alleen... dan regent het hier UREN aan één stuk, onafgebroken, en in de herfst soms dagen achtereen. Zo bereiken we die hoge hoeveelheid mm/jr hier. Maar dat betekend dus wel dat het op die andere dagen niet meer kan vallen.
Wind, dat is iets vreemd hier en als we in Nederland zijn herinneren we ons weer wat dat eigenlijk is. In Nederland, ook op de mooiste dagen is er eigenlijk altijd wind. Hier bijna nooit en we kijken dan ook bezorgd naar de lucht als we de boomtoppen zien bewegen.
De typische Hollandse grijze luchten waarin je dagenlang geen wolk kunt herkennen en waaruit af en toe een miezerig regentje valt komen hier vrijwel niet voor, het is hier gewoon strakblauw (evt. met witte watjes) of er hangen donkergrijze wolken zwanger van de regen... die dan ook beslist zal vallen.
Afgelopen 2 weken hebben we superweer gehad, overdag! 's avonds meestal rond 19:00 kwamen er vanuit de Alpen (hier op een steenworp afstand) donkere wolken aanzetten en soms zagen en hoorden we het al een uur lang bliksemmen en donderen... en als het ons dan bereikt had, een flinke bui (meestal iets van een paar uur) een knallend onweer en daarna (het was ondertussen nacht) droogde het op en de volgende ochtend begon weer stralend zonnig. Perfect agrarisch weer zo, en mits we op ons overdekte terras bleven konden we gewoon buiten eten; de temperatuur bleef altijd boven de 20 graden.
Maandagavond bereikte ons pas tegen middernacht een onweer dat behoorlijk tekeer is gegaan en tot de volgende ochtend (8:00 regende het nog) heeft volgehouden, met soms vreselijk harde donderslagen...
en nu... het is gewoon een heerlijke ochtend, we zien de Monte Rosa weer liggen (berg van ca. 4500m op 100km van hier) dat betekend dat de lucht helder en schoon is, en de termomether staat alweer op 24 graden. Het zwembad zal vandaag ook weer goed gebruikt worden door de meisjes, ze hebben er slechts 2 dagen geen gebruik van gemaakt sinds we het 3 wkn geleden hebben opgezet.
MAAAARRRRR, het kan ook anders. Vorig jaar juni heeft het hier ook overdag veel geregend en toen we in augustus aankwamen werden we verwelkomd met een week onweer
... voor nu: Saluti uit een zonnig Murazùm (das Morazzone in Lombardisch dialect, een smerige versie van het Italiaans
)
Thursday, 23 April 2009
bijna 4 maanden later...
Tot mijn schrik zie ik dat het alweer bijna 4 maanden geleden is dat ik iets gemeld heb hier op mijn Hyves-blog. Maar ik geloof niet dat iemand het gemist heeft.
Voordat ik weer lekker narcistisch wat woorden aan mezelf ga wijden nog even een update over de gezondheid van mijn moeder:
Het gaat SUPER! Na de operatie in december is ze heel snel hersteld en de uitslagen van de diverse onderzoeken en scans doen vermoeden dat er niks kwaadaardigs meer achtergebleven is. Al geeft niemand je dat zwart-op-wit, en daarom ook dat ze uit voorzorg nog 6mnd chemo ondergaat. En dat gaat super, ze heeft er weer geen last van en hoewel de vorige chemo's haar haarbos ietwat uitgedund hadden is het nu gewoon weer bij aan het groeien. Samen met pap en Kirsten is ze nog een paar keer hier geweest. Allemaal perfect dus!
Verder was er niet echt iets bijzonders te melden, onze foto's hebben laten zien dat hier dikke pakken sneeuw zijn gevallen, de vele WWW's van Maddy en van mij hebben vaak laten zien dat het ná de sneeuw vooral FANTASTSICH zonnig was (Carnaval met 20graden). De laatste weken is mijn WWW-frequentie opgeschroefd omdat ik ben gaan twitteren en soms de meest onzinnige mededelingen doe van waar ik op dat moment ben, mee bezig ben of toevallig aan denk. Twitteren is dan ook deels een vervanging voor het bloggen, het is een mini-bloggen zeg maar.
Degene die deze meldingen voorbij heeft zien komen heeft gezien dat ik veel rond het Lago Maggiore aan het werk was. En daar wil en kan ik nu eindelijk iets meer over vertellen. Mijn plannen waren om hier in Italië een aantal Duitse en Nederlandse bedrijven te ondersteunen bij hun activiteiten op de Italiaanse markt, maar laten we nu net verhuisd zijn in het meest ongunstigste moment van de laatste 20 jaar. Over de hele financiële crises hoef ik natuurlijk niet veel te vertellen, maar een aantal van mijn beoogde klanten hebben het ronduit zwaar of hebben in ieder geval besloten om nieuwe plannen uit te stellen of voor zich uit te schuiven. Al met al had dit minder prettige gevolgen voor mij en mijn zakelijke activiteiten. En ben ik dus op zoek gegaan naar andere mogelijkheden.
Een van de zaken die al een tijdje door mijn hoofd speelde was iets te gaan doen in de onroerend goedmarkt hier ter plekke. Tijdens de zoektocht naar een voor ons geschikt huis in deze regio heb ik moeten vaststellen dat de buitenlanders door menig makelaar/bemiddelaar niet echt serieus genomen worden, slechts één heeft echt actief zijn best gedaan en laten we nu net met hem het perfecte huis hebben gevonden. Van sommige makelaars heb ik na enkele emails en telefoontjes met het verzoek om meer info of de vraag voor een bezichtiging tot op de dag van vandaag nog steeds niets vernomen. Schandalig, zeker als ik zie dat enkele van de huizen die we in overweging hadden nog steeds niet verkocht zijn. Daar komt dan nog bij dat ze nauwelijks de wensen van buitenlanders lijken te begrijpen en zoals velen hier, slecht Engels spreken, en al helemaal geen Duits. Dat was voor mij nauwelijks een probleem maar we kennen aardig wat mede-niet-Italianen en die liepen daar zeker tegenaan. En toen we moesten afrekenen met de makelaar werd het helemaal een feest, de makelaar is hier niet de verkoper van een huis, maar de intermediair tussen aanbieder en geïnteresseerde en vangt van beiden een commissie die in de regel 3% van de prijs bedraagt, huizenprijzen liggen hier op Randstad-niveau, dus voor een doorsnee 3-kamer woning met tuintje en garage betaal je al snel 4 ton, ergo 2x3% = € 24.000,= commissie voor de makelaar, geen slechte business, en zeker heel wat anders dan de schamele 1%-2% die makelaars in Nederland (sorry Jocelyn
) ontvangen.
En toen kwam ik via internet een "vacature" bij een makelaar van luxe villa's aan het Lago Maggiore tegen... meteen gemaild en gebeld en 2 dagen later zaten we gezellig aan "eine Tasse Espresso". Ja, het zijn Duitsers, en via een grote wereldwijde franchiseorganisatie bemiddelen zij in de verkoop van luxe tweede (of derde ) woningen. Heel vermogend Duitsland kent hen. Interesse in een woning op Mallorca? stap maar 1 van de 20 vestigen op Mallorca binnen, of één van de meer dan 300 vestigingen in 27 landen wereldwijd. Ook in Italië hebben ze inmiddels een aantal kantoren: Comomeer (3), Gardameer (2), Sardinië, Toscane en natuurlijk aan het Lago Maggiore (2). Het kantoor aan de westkant (Cannobio) van het meer was van plan het kantoor aan de oostkant (Porto Valtravaglia) over te nemen dat nog vanuit het hoofdkantoor in Como geleid werd, maar aangezien alle medewerkers in Cannobio om omgeving wonen was dat nogal lastig, hoewel je de overkant kunt zien ben je (zeker in de zomerdrukte) soms meer dan een uur onderweg om de andere kant te bereiken. Maar toen kwam Dagmar langs, spreekt Duits, Engels, Nederlands en óók nog Italiaans! 4 van de 5 meest relevante talen aan het Lago Maggiore (mijn Frans moet ik nu toch maar gaan oppikken om op 5 uit 5 te komen). En na wat nadenken aan mijn kant (zij waren het snel eens) heb ik besloten deze weg in te slaan. Het is leuk werk, in een schitterende omgeving, ik hoef nooit meer ver te reizen (maximaal een uur rijden van huis) en het kan goed verdienen zijn, uiteraard vang ik niet de volle commissie maar dat hoeft met villa's vanaf een half miljoen en enkelen van 1-3 Miljoen ook niet. Er zitten overigens ook appartementen van 200-500K tussen.
En dus ga ik de oostkant van het Lago Maggiore en de hele provincie Varese (stukje Lago di Lugano) voor mijn rekening nemen. Nu zijn het nog vooral de 2e woningen die we bemiddelen maar ik wil zeker ook de vele buitenlanders als wijzelf gaan helpen die een eerste woning rond Varese zoeken omdat ze de kids daar op de Europese School doen en zelf in Milaan (of zo) werken. Zo heb ik deze week al een mooie landelijke villa in de bossen iets boven Varese bezocht waarvan ik hoop dat ik hem mag gaan verkopen (richtprijs 1,5Miljoen).
En omdat hier in Italië iedere makelaar over een certificaat moet beschikken ben ik deze week begonnen aan de zware opleiding tot makelaar, zwaar omdat de materie zware kost is (vooral wetten en bepalingen), zwaar omdat het lastig Italiaans is (technisch en juridisch), zwaar omdat het iedere ma-di-wo-do-avond van 20:30 tot 23:00 is, zwaar ook omdat slecht 45% slaagt. De opleiding duurt tot begin juli en ik hoop in oktober het examen te halen (zowel multiple choice als een mondeling).
Dus... als iemand een huis zoekt aan in deze contreien of een huis te koop aanbiedt of iemand kent die zoekt/verkoopt neem dan vooral contact op met:
Dagmar Sporck
consulente immobialiare
Engel & Völkers
E Dagmar.Sporck@engelvoelkers.com
M +39 347 xxxxxxx
W www.engelvoelkers.com
Voordat ik weer lekker narcistisch wat woorden aan mezelf ga wijden nog even een update over de gezondheid van mijn moeder:
Het gaat SUPER! Na de operatie in december is ze heel snel hersteld en de uitslagen van de diverse onderzoeken en scans doen vermoeden dat er niks kwaadaardigs meer achtergebleven is. Al geeft niemand je dat zwart-op-wit, en daarom ook dat ze uit voorzorg nog 6mnd chemo ondergaat. En dat gaat super, ze heeft er weer geen last van en hoewel de vorige chemo's haar haarbos ietwat uitgedund hadden is het nu gewoon weer bij aan het groeien. Samen met pap en Kirsten is ze nog een paar keer hier geweest. Allemaal perfect dus!
Verder was er niet echt iets bijzonders te melden, onze foto's hebben laten zien dat hier dikke pakken sneeuw zijn gevallen, de vele WWW's van Maddy en van mij hebben vaak laten zien dat het ná de sneeuw vooral FANTASTSICH zonnig was (Carnaval met 20graden). De laatste weken is mijn WWW-frequentie opgeschroefd omdat ik ben gaan twitteren en soms de meest onzinnige mededelingen doe van waar ik op dat moment ben, mee bezig ben of toevallig aan denk. Twitteren is dan ook deels een vervanging voor het bloggen, het is een mini-bloggen zeg maar.
Degene die deze meldingen voorbij heeft zien komen heeft gezien dat ik veel rond het Lago Maggiore aan het werk was. En daar wil en kan ik nu eindelijk iets meer over vertellen. Mijn plannen waren om hier in Italië een aantal Duitse en Nederlandse bedrijven te ondersteunen bij hun activiteiten op de Italiaanse markt, maar laten we nu net verhuisd zijn in het meest ongunstigste moment van de laatste 20 jaar. Over de hele financiële crises hoef ik natuurlijk niet veel te vertellen, maar een aantal van mijn beoogde klanten hebben het ronduit zwaar of hebben in ieder geval besloten om nieuwe plannen uit te stellen of voor zich uit te schuiven. Al met al had dit minder prettige gevolgen voor mij en mijn zakelijke activiteiten. En ben ik dus op zoek gegaan naar andere mogelijkheden.
Een van de zaken die al een tijdje door mijn hoofd speelde was iets te gaan doen in de onroerend goedmarkt hier ter plekke. Tijdens de zoektocht naar een voor ons geschikt huis in deze regio heb ik moeten vaststellen dat de buitenlanders door menig makelaar/bemiddelaar niet echt serieus genomen worden, slechts één heeft echt actief zijn best gedaan en laten we nu net met hem het perfecte huis hebben gevonden. Van sommige makelaars heb ik na enkele emails en telefoontjes met het verzoek om meer info of de vraag voor een bezichtiging tot op de dag van vandaag nog steeds niets vernomen. Schandalig, zeker als ik zie dat enkele van de huizen die we in overweging hadden nog steeds niet verkocht zijn. Daar komt dan nog bij dat ze nauwelijks de wensen van buitenlanders lijken te begrijpen en zoals velen hier, slecht Engels spreken, en al helemaal geen Duits. Dat was voor mij nauwelijks een probleem maar we kennen aardig wat mede-niet-Italianen en die liepen daar zeker tegenaan. En toen we moesten afrekenen met de makelaar werd het helemaal een feest, de makelaar is hier niet de verkoper van een huis, maar de intermediair tussen aanbieder en geïnteresseerde en vangt van beiden een commissie die in de regel 3% van de prijs bedraagt, huizenprijzen liggen hier op Randstad-niveau, dus voor een doorsnee 3-kamer woning met tuintje en garage betaal je al snel 4 ton, ergo 2x3% = € 24.000,= commissie voor de makelaar, geen slechte business, en zeker heel wat anders dan de schamele 1%-2% die makelaars in Nederland (sorry Jocelyn
) ontvangen. En toen kwam ik via internet een "vacature" bij een makelaar van luxe villa's aan het Lago Maggiore tegen... meteen gemaild en gebeld en 2 dagen later zaten we gezellig aan "eine Tasse Espresso". Ja, het zijn Duitsers, en via een grote wereldwijde franchiseorganisatie bemiddelen zij in de verkoop van luxe tweede (of derde
) woningen. Heel vermogend Duitsland kent hen. Interesse in een woning op Mallorca? stap maar 1 van de 20 vestigen op Mallorca binnen, of één van de meer dan 300 vestigingen in 27 landen wereldwijd. Ook in Italië hebben ze inmiddels een aantal kantoren: Comomeer (3), Gardameer (2), Sardinië, Toscane en natuurlijk aan het Lago Maggiore (2). Het kantoor aan de westkant (Cannobio) van het meer was van plan het kantoor aan de oostkant (Porto Valtravaglia) over te nemen dat nog vanuit het hoofdkantoor in Como geleid werd, maar aangezien alle medewerkers in Cannobio om omgeving wonen was dat nogal lastig, hoewel je de overkant kunt zien ben je (zeker in de zomerdrukte) soms meer dan een uur onderweg om de andere kant te bereiken. Maar toen kwam Dagmar langs, spreekt Duits, Engels, Nederlands en óók nog Italiaans! 4 van de 5 meest relevante talen aan het Lago Maggiore (mijn Frans moet ik nu toch maar gaan oppikken om op 5 uit 5 te komen). En na wat nadenken aan mijn kant (zij waren het snel eens) heb ik besloten deze weg in te slaan. Het is leuk werk, in een schitterende omgeving, ik hoef nooit meer ver te reizen (maximaal een uur rijden van huis) en het kan goed verdienen zijn, uiteraard vang ik niet de volle commissie maar dat hoeft met villa's vanaf een half miljoen en enkelen van 1-3 Miljoen ook niet. Er zitten overigens ook appartementen van 200-500K tussen. En dus ga ik de oostkant van het Lago Maggiore en de hele provincie Varese (stukje Lago di Lugano) voor mijn rekening nemen. Nu zijn het nog vooral de 2e woningen die we bemiddelen maar ik wil zeker ook de vele buitenlanders als wijzelf gaan helpen die een eerste woning rond Varese zoeken omdat ze de kids daar op de Europese School doen en zelf in Milaan (of zo) werken. Zo heb ik deze week al een mooie landelijke villa in de bossen iets boven Varese bezocht waarvan ik hoop dat ik hem mag gaan verkopen (richtprijs 1,5Miljoen).
En omdat hier in Italië iedere makelaar over een certificaat moet beschikken ben ik deze week begonnen aan de zware opleiding tot makelaar, zwaar omdat de materie zware kost is (vooral wetten en bepalingen), zwaar omdat het lastig Italiaans is (technisch en juridisch), zwaar omdat het iedere ma-di-wo-do-avond van 20:30 tot 23:00 is, zwaar ook omdat slecht 45% slaagt. De opleiding duurt tot begin juli en ik hoop in oktober het examen te halen (zowel multiple choice als een mondeling).
Dus... als iemand een huis zoekt aan in deze contreien of een huis te koop aanbiedt of iemand kent die zoekt/verkoopt neem dan vooral contact op met:
Dagmar Sporck
Engel & Völkers
E Dagmar.Sporck@engelvoelkers.com
M +39 347 xxxxxxx
W www.engelvoelkers.com
Thursday, 4 September 2008
Italiaanse bureaucratie - Lezzione UNO (Week 1)
maandag 10:00, op de gemeente Morazzone.
Volgens de dame ter plekke moet ik meenemen om mij in te kunnen schrijven:
*paspoorten van ons 4 (die hebben we),
*huwelijksakte en geboorteaktes van de kids waaruit blijkt dat wij 2 getrouwd zijn en de kids ook van ons zijn (die documenten hebben we),
*werkgeversverklaring (probleem1),
*inkomensverklaring (probleem2),
*inschrijving bij de Italiaanse "GGD", de ASL (lijkt een formaliteit en dus geen probleem)
ad probleem 1)
ik heb hier geen baan, ik start als zelfstandige, deels werkend voor een Nederlandse opdrachtgever en op zoek naar Internationale ondernemingen die iets in Italië willen opzetten en daarbij hulp kunnen gebruiken (een tijdelijke of parttime sales manager Italië zeg maar), zie voor meer infowww.sales4eu.com. Geen werkgever dus, geen verklaring dus.
Uhhmmm, dan een inschrijving in de KvK, een BTW-nr (Partita IVA), en zo
ad probleem 2)
wat willen ze precies zien? Ik heb de laatste jaren als zelfstandige gewerkt en daarbij lopen persoon en bedrijf (m.i.) nogal door elkaar... Overleg met mijn NL accountant lost dat probleem snel op. Gewoon de jaaropgave van 2007 laten zien (een votje met daarop in het nederlands Loon voor belastingen etc...) nou ja, ben benieuwd. Overigens moet je beschikken over een jaarinkomen van iets meer dan 10.000,- euro om een gezin van 4 te kunnen inschrijven. Daarmee hou je het in Varese e.o. niet lang vol kan ik je zeggen, maar goed, misschien wel in Puglia
. maandag 11:00, kantoor van Paolo, Varese
Paolo is een vriend van me (ex-president van de Round Table 64 Varese) en boekhouder. Samen met zijn moeder (accountant) runnen ze een admin.- en accountantskantoor. Hier even overlegd over problemen 1 en 2 en besloten dan maar asap de Partita IVA aan te vragen voor mij als Libero Professionista (eenmanszaak / zelfstandige) als Consultant. Een inschrijving in de KvK is volgens hem niet nodig (en niet mogelijk) omdat ik niet in een of ander register thuis hoor als Consultant. OK, het zal! Verder nog wat zaken besproken aangaande de import vd auto, hoe om te gaan met zakelijke rekeningen e.d.
dinsdag 10:00, ASL te Azzate
Op de ASL zou ik de inschrijving voor ons 4 in het Italiaanse zorgsysteem moeten kunnen regelen. ZOU.. Want, hiervoor moet je ingeschreven staan als inwoner. Oei, maar de gemeente wil eerst weten dat ik ingeschreven ben bij de ASL... leuke cirkel.
, dus geen probleem wordt probleem 3. Gelukkig is die juffrouw erg behulpzaam en mag ik ook met een voorlopige inschrijving aankomen, maar ik moet wel ook 4 Codice Fiscale meenmen, Sofi-nrs. Oei, alleen ik heb er één (reeds geregeld ivm de koop van het huis). Die krijg je bij de Ufficio Entrate vd Italiaanse Belastingdienst in Varese.
10:30, gemeente Morazzone
gemeld dat ik bij de ASL een inschrijving moet kunnen laten zien, nu blijkt dat ik voor de gemeente ook die Cod.Fiscale nodig heb (had ze me nog niet verklapt
) 11:00, Ufficio Entrate, Varese
3 aanvragen invullen, kopiën van paspoorten maken en dan....... ...... ..... ca. 45min wachten op loket 13. Eindelijk ben ik aan de beurt, en eerlijk is eerlijk, ook hier wordt ik supervriendelijk en goed geholpen. De 3 dames worden ingevoerd (letterlijk en figuurlijk eigenlijk) en ze bestaan ineens ook voor de Italiaanse Fiscus (alsof je daar blij mee moet zijn). Met de 3 Cod.Fiscale ga ik iets na 12:30 de deur uit. Nu nog even door naar Paolo om een kopie van mijn paspoort af te geven tbv de Partita IVA-aanvraag.
woensdag
even niks kunnen doen in afwachting van de Partita IVA.
donderdag 10:00, gemeente Morazzone
met in mijn tas:
*paspoorten van ons 4 > Bene!
*Codice Fiscale van ons 4 > Molto bene!
*internationale versies van huwelijksakte en geboorteaktes > Perfetto!
*Partita IVA > Ottimo!
*Jaaropgaaf 2007 met gelukkig een bedrag boven de € 10.000,- erop > Benissimo!
"manca soltanto la registrazione del INPS"??????? INPS????? wat INPS??? ja nee, dat moet je ook hebben.
Meteen Paolo gebeld naast haar bureau.
"INPS? daarvoor moet je eerst ingeschreven staan in de gemeente" is zijn antwoord! HAHAHA weer een cirkeltje!
Even Paolo met de dame van de gemeente laten kletsen en als we een aanvraag kunnen laten zien is het wat haar betreft in orde! INPS wordt eea uitgelegd en die nemen het in behandeling maar wachten wel op de inschrijving bij de gemeente
Mooi he!
Paolo heeft ondertussen de aanvraag bij INPS (blijkt een verplicht pensioenfonds voor zelfstandigen te zijn) geregeld en ik heb de door INPS voor ontvangst getekende aanvraag in mijn tas. Mijn planning voor morgen wordt dus:
10:00 meteen naar Morazzone, de INPS-aanvraag afgeven en eindelijk ingeschreven worden!
11:00 Naar de ASL, voor de inschrijving en de gezondheidspas, waarmee terug te gaan naar de gemeente zodat de voorlopige aanvraag definitief kan worden. Ow, en de lokale Bromsnor moet nog even komen controleren dat we ook daadwerkelijk op het opgegeven adres wonen. Dus Maddy kan huisbezoek verwachten!
12:00 Paolo de voorlopige inschrijving laten kopieren tbv INPS, Partita IVA, Uff.Entrate, etc. etc. etc.
Tussendoor nog even naar de kleuterschool in Morazzone (ligt naast het gemeentehuis) om Giorgia aan te melden. Dinsdag begint de school daar en morgen zouden de leraren beginnen, ook nog even afwachten wat we daar voor nodig hebben.
En met de inschrijving in de gemeente kan ik volgende week nog het onderstaande lijstje afwerken:
*Gas, water & licht
*Telecom & Internet
*Verzekeringen
*Auto-import voorbereiden
nog iemand een idee wat ik over het hoofd zie?
nog iemand hulp nodig? ik kan u goed consulteren
Saluti,
Dagmar
Monday, 4 August 2008
verhuistournee
zo, we zijn op de terugweg van de tweede verhuisrit. deze keer samen met raymond. het blijkt ook hier dat ervaring helpt. waar ik vorige week nog 3 dgn nodig had om heen en terug te rijden doen we het nu in 2 dgn.
gistermorgen om 7:00 vertrokken we uit kirchroa. om 20u15 stonden we (beurtelings) onder de douche in het Art Hotel in Varese, na een ritje (weer via de Brenner) van 1185km. even later zaten we te genieten op een terrasje van de avondzon, een campari en het schoonste van varese. wat zijn italiaanse vrouwen toch mooi. Daarna lekker wat gegeten en nog wat gedronken. om 2u lagen we al op 1 oor.
vanochtend in een uur de meubels gelost in de loods en om 13u ongeveer begonnen ad terugreis via Zwitserland met deze keer flink oponthoud: 6km file voor de Gotthard-tunnel, drukte rond Luzern, file voor Basel en momenteel regenbuien tussen Basel en Karlsruhe. we moeten nog ca. 390km. dus tegen middernacht zijn we weer thuis!
nog een paar dagen Nederland en dan stappen Maddalena, Giulia, Giorgia en ik in de auto en rijden we samen naar Italia!!! eerst een paar weken in een appartement aan het zwembad en dan vanaf 11 september in Morazzone.
saluti dalla Autobahn A5 (Basel-Karlsruhe)
dagmar&raymond
gistermorgen om 7:00 vertrokken we uit kirchroa. om 20u15 stonden we (beurtelings) onder de douche in het Art Hotel in Varese, na een ritje (weer via de Brenner) van 1185km. even later zaten we te genieten op een terrasje van de avondzon, een campari en het schoonste van varese. wat zijn italiaanse vrouwen toch mooi. Daarna lekker wat gegeten en nog wat gedronken. om 2u lagen we al op 1 oor.
vanochtend in een uur de meubels gelost in de loods en om 13u ongeveer begonnen ad terugreis via Zwitserland met deze keer flink oponthoud: 6km file voor de Gotthard-tunnel, drukte rond Luzern, file voor Basel en momenteel regenbuien tussen Basel en Karlsruhe. we moeten nog ca. 390km. dus tegen middernacht zijn we weer thuis!
nog een paar dagen Nederland en dan stappen Maddalena, Giulia, Giorgia en ik in de auto en rijden we samen naar Italia!!! eerst een paar weken in een appartement aan het zwembad en dan vanaf 11 september in Morazzone.
saluti dalla Autobahn A5 (Basel-Karlsruhe)
dagmar&raymond
Tuesday, 10 June 2008
Nederland - Italie 3-0
toch Nederlander?
JA! ik kon -mede door het supermooie spel- mijn Nederlanderschap niet onder stoelen of banken steken vanavond. (Maddy kan dat beamen voor wie denkt dat ik obv het resultaat weer terug overloop )
We waren uitgenodigd door vrienden uit de Round Table 64 Varese. Samen met de huidige voorzitter Paolo waren we te gast bij Andrea (mede-oprichter van RT64) en zijn vrouw. Nadat we eerst van een heerlijke Lombardijnse maaltijd hebben genoten zijn we voor tv gaan zitten. Al snel bleek dat zij niet de avond gingen hebben die ze toch wel verwacht hadden (en ik ook ben ik heel eerlijk). Italie was zwak, heel zwak. Had niet gedacht dat Cannavaro zo gemist zou worden, maar ik had helemaal niet verwacht dat Nederland zo zou heersen, wat een controle, met name die eerste helft. De 2e helft lieten ze de Italianen begrijpelijkerwijze wat meer komen, en loeren op de counter... wat een superactie die 3-0... Net toen ze om mij heen opveerden omdat Italië 2x voor van der Sar kwam.
Anyway, leuke avond gehad met leuke en vooral sportieve mensen die ons feliciteerden met deze verdiende overwinning. Al willen we wel allemaal wel weten hoe het nu zat met die 1e goal, heft die Panucci het overduidelijke buitenspel nu echt op???
Saluti da Varese,
Dagmar & Maddalena
JA! ik kon -mede door het supermooie spel- mijn Nederlanderschap niet onder stoelen of banken steken vanavond. (Maddy kan dat beamen voor wie denkt dat ik obv het resultaat weer terug overloop
) We waren uitgenodigd door vrienden uit de Round Table 64 Varese. Samen met de huidige voorzitter Paolo waren we te gast bij Andrea (mede-oprichter van RT64) en zijn vrouw. Nadat we eerst van een heerlijke Lombardijnse maaltijd hebben genoten zijn we voor tv gaan zitten. Al snel bleek dat zij niet de avond gingen hebben die ze toch wel verwacht hadden (en ik ook ben ik heel eerlijk). Italie was zwak, heel zwak. Had niet gedacht dat Cannavaro zo gemist zou worden, maar ik had helemaal niet verwacht dat Nederland zo zou heersen, wat een controle, met name die eerste helft. De 2e helft lieten ze de Italianen begrijpelijkerwijze wat meer komen, en loeren op de counter... wat een superactie die 3-0... Net toen ze om mij heen opveerden omdat Italië 2x voor van der Sar kwam.
Anyway, leuke avond gehad met leuke en vooral sportieve mensen die ons feliciteerden met deze verdiende overwinning. Al willen we wel allemaal wel weten hoe het nu zat met die 1e goal, heft die Panucci het overduidelijke buitenspel nu echt op???
Saluti da Varese,
Dagmar & Maddalena
Monday, 28 April 2008
en toen...
allereerst even iedereen bedankt voor de vele blijken van steun die ons de afgelopen dagen via krabbels, reacties, emails, sms en telefoontjes hebben bereikt. DANKJULLIEWEL!
nu we enigzins bekomen zijn van de eerste schrik die megaklap, en nu we eens goed uitgehuild hebben, en soms eens even flink stoom hebben afgeblazen (schreeuwen lucht soms echt wel op) kijken we eens vooruit naar wat er ons te wachten staat en hoe nu verder.
ondanks de zware domper die ze te verwerken heeft gekregen gaat ze ons voor in die strijd, toch grotendeels haar gevecht. wij kunnen niet meer dan haar steunen daarin.
woensdagmorgen zal ze de eerste chemokuur starten en natuurlijk hopen we allemaal dat het mee zal vallen en bovenal dat de kuur tot het gewenste resultaat leidt: het stoppen en terugdringen van de uitzaaiingen in de lever. de tumor wordt voorlopig even met rust gelaten, al zal die -als bron van alle kwaad- natuurlijk ook tzt verwijderd dienen te worden. volgens de artsen is de bestrijding van de uitzaaiingen belangrijker, en zou een operatie NU teveel kostbare tijd kosten.
iedereen verwerkt dit op zijn eigen manier, ik lijk mij nog meer dan voorheen op mijn werk en plannen te storten, als ik bezig ben geeft mij dit de afleiding die ik nodig heb. met name 's ochtends en 's avonds in de auto (onderweg naar resp. van weert) heb ik echter veel tijd om zaken te overwegen en erover te prakiseren. niet altijd hou ik het dan droog. meer dan eens vraag ik me dan toch weer af: WAAROM? WAAROM ZIJ? maar goed, als het al een reden heeft kom ik daar toch niet achter.
en natuurlijk stel ik me de vraag: moeten we nu wel naar italië gaan? ik zou liegen als ik zeg dat ik niet overweeg om het af te blazen. mijn (destijds) o zo leuke 1 april-grap staat nu ineens in een ander daglicht. sinds september 2007 werken we naar de verhuizing toen en we hebben nooit aan omdraaien gedacht, maar nu twijfelen we natuurlijk wel. toen we de vermoedens van kanker te horen kregen 1,5wk geleden, gaven mijn ouders meteen aan dat we vooral onze plannen/dromen moeten doorzetten. maar een belangrijk onderdeel in het te leveren gevecht zal onze aanwezigheid zijn. aan de andere kant, en lekker positief denkend: mss is het net wel goed als ze er zometeen eens af-en-toe lekker tussenuit kunnen en ons kunnen komen opzoeken. in die relaxte omgeving, kort bij het Lago Maggiore. het is maar 8uur rijden (vorige week zelfs maar 7 ) of 1,5uur vliegen, en als we willen kunnen we snel even op-en-neer. dus gaan we voorlopig gewoon door met de voorbereidingen; ik verwacht op korte termijn het huis in kerkrade te verkopen en er één in Buggugiate (bij Varese) te kopen.
Tja... ik blijf toch twijfelen
knuffels voor iedereeen,
dagmar, maddy, giulia & giorgia
nu we enigzins bekomen zijn van de eerste schrik die megaklap, en nu we eens goed uitgehuild hebben, en soms eens even flink stoom hebben afgeblazen (schreeuwen lucht soms echt wel op) kijken we eens vooruit naar wat er ons te wachten staat en hoe nu verder.
ondanks de zware domper die ze te verwerken heeft gekregen gaat ze ons voor in die strijd, toch grotendeels haar gevecht. wij kunnen niet meer dan haar steunen daarin.
woensdagmorgen zal ze de eerste chemokuur starten en natuurlijk hopen we allemaal dat het mee zal vallen en bovenal dat de kuur tot het gewenste resultaat leidt: het stoppen en terugdringen van de uitzaaiingen in de lever. de tumor wordt voorlopig even met rust gelaten, al zal die -als bron van alle kwaad- natuurlijk ook tzt verwijderd dienen te worden. volgens de artsen is de bestrijding van de uitzaaiingen belangrijker, en zou een operatie NU teveel kostbare tijd kosten.
iedereen verwerkt dit op zijn eigen manier, ik lijk mij nog meer dan voorheen op mijn werk en plannen te storten, als ik bezig ben geeft mij dit de afleiding die ik nodig heb. met name 's ochtends en 's avonds in de auto (onderweg naar resp. van weert) heb ik echter veel tijd om zaken te overwegen en erover te prakiseren. niet altijd hou ik het dan droog. meer dan eens vraag ik me dan toch weer af: WAAROM? WAAROM ZIJ? maar goed, als het al een reden heeft kom ik daar toch niet achter.
en natuurlijk stel ik me de vraag: moeten we nu wel naar italië gaan? ik zou liegen als ik zeg dat ik niet overweeg om het af te blazen. mijn (destijds) o zo leuke 1 april-grap staat nu ineens in een ander daglicht. sinds september 2007 werken we naar de verhuizing toen en we hebben nooit aan omdraaien gedacht, maar nu twijfelen we natuurlijk wel. toen we de vermoedens van kanker te horen kregen 1,5wk geleden, gaven mijn ouders meteen aan dat we vooral onze plannen/dromen moeten doorzetten. maar een belangrijk onderdeel in het te leveren gevecht zal onze aanwezigheid zijn. aan de andere kant, en lekker positief denkend: mss is het net wel goed als ze er zometeen eens af-en-toe lekker tussenuit kunnen en ons kunnen komen opzoeken. in die relaxte omgeving, kort bij het Lago Maggiore. het is maar 8uur rijden (vorige week zelfs maar 7
) of 1,5uur vliegen, en als we willen kunnen we snel even op-en-neer. dus gaan we voorlopig gewoon door met de voorbereidingen; ik verwacht op korte termijn het huis in kerkrade te verkopen en er één in Buggugiate (bij Varese) te kopen. Tja... ik blijf toch twijfelen
knuffels voor iedereeen,
dagmar, maddy, giulia & giorgia
Tuesday, 1 April 2008
het feest gaat niet door
om maar met de deur in huis te vallen: WE GAAN NIET EMIGREREN
Althans, niet naar Italia. We blijven in hier in de buurt!
We zullen wel uit Kerkrade vertrekken, want voor mijn werk zal ik echt dichter op de randstad moeten gaan wonen. Het zal wel regio Turnhout (toch liever België dan) of zoiets worden.
MAAR WAAROM NIET??
tja daar is niet één reden voor aan te geven, het is een combinatie van factoren: werk, school, hoge woningprijzen in Varese, financiële zekerheid, familie, vrienden, ... en zo kan ik nog wel door gaan. Maar wat echt de doorslag geeft is JE GEVOEL. En na een paar weken wikken-en-wegen is de knoop doorgehakt en gaan we dus niet.
Denk nu niet dat ik/wij er blij mee zijn, we wilden echt graag gaan, maar uiteindelijk moesten we ons verstand de voorkeur geven boven ons hart, en dat doet pijn, zeker voor 2 mensen als Maddy en ik die gewend zijn meer op gevoel dan op ratio te sturen.
anyway. jullie horen er zeker nog meer van.
Saluti (of nee Salukes)
Dagmar & Maddalena (of toch weer gewoon Maddy)
Althans, niet naar Italia. We blijven in hier in de buurt!
We zullen wel uit Kerkrade vertrekken, want voor mijn werk zal ik echt dichter op de randstad moeten gaan wonen. Het zal wel regio Turnhout (toch liever België dan) of zoiets worden.
MAAR WAAROM NIET??
tja daar is niet één reden voor aan te geven, het is een combinatie van factoren: werk, school, hoge woningprijzen in Varese, financiële zekerheid, familie, vrienden, ... en zo kan ik nog wel door gaan. Maar wat echt de doorslag geeft is JE GEVOEL. En na een paar weken wikken-en-wegen is de knoop doorgehakt en gaan we dus niet.
Denk nu niet dat ik/wij er blij mee zijn, we wilden echt graag gaan, maar uiteindelijk moesten we ons verstand de voorkeur geven boven ons hart, en dat doet pijn, zeker voor 2 mensen als Maddy en ik die gewend zijn meer op gevoel dan op ratio te sturen.
anyway. jullie horen er zeker nog meer van.
Saluti (of nee Salukes)
Dagmar & Maddalena (of toch weer gewoon Maddy)
Monday, 8 October 2007
niet België - toch Varese, Italië
Tja.... wellicht heeft de een of de ander het al vernomen of iets dergelijks geconcludeerd uit krabbels of mijn bijdrage(n) aan diverse fora... maar het is zover:WE GAAN EMIGREREN!
Maddy heeft besloten dat de tijd rijp was en dus gaat ons roer om en zetten we koers richting Varese.
En omdat ik het draaiboek al jaren in de kast heb liggen wordt eea een koud kunstje. Nou...
We willen met name Giulia haar eerste (echte) jaar op de basisschool netjes af laten maken. En dan willen we in juli 2008 naar Varese verhuizen. Varese??? Zoek maar even op google of kijk naar wat tips, links en gadgets in mijn profiel, of kijk naar Wikipedia: http://nl.wikipedia.org/wiki/Varese_%28stad%29
Varese ligt in de buurt van het Lago Maggiore (20-30min), Zwitserland (15min) en Milaan (45min). Ongeveer 25min van het vliegveld Milaan Malpensa en ongeveer 850km (ca. 8-9uur rijden) van Kerkrade. Al met al... niet het einde van de wereld!
Waarom Varese??
- Ik ken de plaats heel goed omdat ik er gewoont heb in het kader van mijn stage en afstudeeropdracht bij Whirlpool (2x 6mnd in 1995 en 1996). We (Maddy, de meiden en ik) komen er altijd graag terug.
- Mede door mijn stages en mijn verblijf aldaar heb ik er nog wat zakelijke en sociale contacten aan overgehouden, die ons een beetje houvast kunnen bieden om mee te starten als we ons er vestigen. Inmiddels heb ik ook al een vergadering van de Ronde Tafel van Varese mogen bijwonen en mag ik mij in de toekomst bij hen voegen.
- In Varese heeft de Europese School een vestiging en dus zullen de kinderen een zeer goede opleiding kunnen genieten waarin ze niet alleen Italiaans zullen leren, maar tevens goed Engels, Duits, Frans EN NEDERLANDS. Ja ook Nederlands want ze zullen op deze school in een klas zitten met een Nederlandse docent en Nederlandse kinderen.
- Binnen 2 uur op het Ligurische strand, binnen 1½ uur op de pistes van Domodossola, binnen 1 uur shoppen in Milaan, binnen 10 minuten een echte Italiaanse houtovenpizza.... wat wil je nog meer???
- en last but not least: Varese ligt aan de Italiaanse economische as: Turijn, Milaan, Venetië (Po-vlakte) en dus zakelijk gezien geen verkeerd gebied.
Dat laatste brengt me bij het volgende punt: wat gaan de Sporckjes doen in Varese?
Ik ga NIET een hotel of pension runnen om te proberen verwende Ollanders, Engelsen en Duitsers een fijne vakantie te bezorgen. Dat is iets voor dromers die naar Umbrië of Toscane verhuizen. Nee, ik ga keihard werken in een van Europa's hardst werkende regio's. En wat ik daar ga doen..? Enerzijds denk ik erover om een uitdagende job te zoeken waar ik met mijn commerciële ervaring, technische achtergrond en talenkennis een belangrijke bijdrage zou kunnen leveren. Anderzijds bevalt het ondernemerschap me wel en wil ik niet-Italiaanse bedrijven een eerstelijns contact bieden in Italië: stel je hebt een bedrijf in Nederland, België of Duitsland, je krijgt wel eens aanvragen uit Italië maar weet niet goed hoe je dat moet opvolgen of waar je moet beginnen, of omdat je de taal niet spreekt is het gedoemt te mislukken en een italiaanse agent zie je niet zitten.... dan is er SIPERO Italia! SIPERO Italia biedt je dan diverse mogelijkheden:
- een agent die je Italiaanse contacten kan bedienen;
- die een (dealer/reseller)netwerk kan opbouwen
- die je communicatie voor de Italiaanse markt verzorgt
- je producten en/of diensten onder de aandacht brengt in Italië,
- je begeleidt op zakenreizen en deze zelfs voor je uitstippelt,
- en of SIPERO dan nu je agent is of de identiteit aanneemt van jouw bedrijf... dat is allemaal mogelijk....
iemand nog leads over? een rondleiding Varese of Milaan met bijbehorend etentje is de minimale vergoeding die ik je voor een goede klant schuldig zal zijn!
Maar goed... het is pas oktober, juli 2008 is nog redelijkver weg, maar er is ook nog veel te doen: een huis verkopen, een appartement of huis zoeken in Varese, de zaken in Nederland netjes afronden, een bedrijf opzetten in Italië....
Ciao Ciao!!!
Dagmar
Wednesday, 23 May 2007
Forza MILAN!!! (en wat geneuzel over verjaardagen)
sow hey... weer eens tijd nemen voor de BLOG.
Het is alweer een dikke week terug dat ik mijn vorige bijdrage schreef aan deze blog. Ondertussen ben ik 35 geworden, Giorgia 3, en vierden Maddy en ik onze 8e trouwdag.
De week met 16 mei is hier altijd al een feestweek, ik ben dan nl. jarig samen met mijn oom (Huub, vader van mede-Hyvers Chantal en Wendy) en mijn nichtje/Hyver Laura. Het leuke is (tenminste voor carnavalisten) dat er telkens een veelvoud van 11 jaar tussen ons inzit. Twee jaar terug werd Huub 44, ik 33 en Laura 11. Een jaar eerder stond Maddy op het punt te bevallen, en gezien de toch al drukke 16 mei had ik zoiets... laat hem/haar maar ook op de 16e komen. Maar daar kon de anders niet-zo-wiskundig-ingestelde Maddy het niet mee vinden, dan zou de 11er-reeks op 16 mei nl. niet meer kloppen. En dus... om 23:00 op 16 mei verlaten mijn ouders het huis, en nog voor de deur dicht is zucht Maddy... de weeën zijn begonnen... Ik kijk meteen op mijn horloge en zeg "Nou dan moet je wel opschieten, nog minder dan een uur"... Nee, daar wou ze niet aan, en dus is Giorgia op 17 mei rond 6uur geboren.
Zou Maddy Giorgia er wel op 16 mei uitgeperst hebben als het niet 2004 maar 2005 was geweest? En we dus in 2016 11-22-44-55 hadden kunnen vieren? We zullen het nooit weten, maar frapant was het wel. Overigens was 22 mei ook een leuke dag geweest voor ons. Dat is nl. onze trouwdag en op Sardinië vieren ze dan Santa Giulia, dan hadden we allevier iets te vieren kunnen hebben... Ach ja... waar gaat het over!
Ik moet het natuurlijk over MILAN hebben, mijn CLUPPIE, is zojuist CAMPIONE geworden. Terwijl ik dit schreef scoorde Pipo zijn 2e van de avond, Kuijt zijn eerste in de C.L. en trok AC MILAN deze keer wel aan het kortste eind. YES!!!
Mijn liefde voor AC Milan stamt natuurlijk uit de periode rond 1988 toen het supertrio Gullit-van Basten-Rijkaard daar in het Rosso-Nero de sterren van de hemel begon te spelen. En toen ik in 1995 naar Varese verhuisde (40 min rijden van San Siro, 15min van Milanello) was het duidelijk dat ik eindelijk eens LIVE naar die RossiNeri zou gaan kijken. Ik herinner me nog de stadsderby Inter-AC. Inter speelde thusi dus dan heet het stadion niet San Siro maar Giuseppe Meazza naar een oudspeler van Inter. Milan-Lazio, met op dat moment Aron Winter bij Lazio. Bij Milan was het toen even wat minder. Ze verloren in mei 1995 de CL-finale van AJAX (1-0 door Kluivert) in München, wat mij toen niet echt deerde omdat Ajax toen erg, erg goed was. Er is nog ee wedstrijd geweest waarin ik het niet erg vond dat mijn Milan verloor, dat was op 28 februari 2002. Mijn andere club Roda JC (ja uit Kirchroa) won toen IN San Siro met 1-0 (goal van Marc Luipers), omdat we thuis zo stom waren geweest te verliezen met 1-0 kwam het tot strafschoppen, en die won Milan. Maar Roda had wel indruk gemaakt. Zelfs een toch niet al te betrouwbare keeper als Kalac (de toenmalige goalie van Roda vertrok niet lang daarna naar Italië en heeft het zelfs tot onder de lat van AC Milan geschopt. Ik zou niet weten waar ie tegenwoordig uithangt (en dat boeit me zo weinig dat ik het niet eens even Google).
Maar goed. MILAN is weer op de plek waar ze horen, de absolute top van Europa. En dan te bedenken dat ze er bijna niet aan mee hadden mogen doen na de omkoopperikelen van vorig seizoen. pfffff.... ben blij dat de Italiaanse rechter anders heeft besloten (al blijf je je bij Italianen altijd afvragen hoeveel die rechter daaraan heeft overgehouden )
Jammer trouwens voor Kuijt en Zenden, maar natuurlijk meer dan geweldig voor Seedorf!!! Ik hoop dat ie z'n vorm van dit seizoen ook nog in het Nederlands elftal kan (en vooral) mag laten zien.
Zo, Milan heeft de beker ook al in de handen gehad, de analyses met Guusje kunnen beginnen. Dan ga ik nog maar even wat werken, of chatten of Maddy lastig vallen
tot blogs!
Saluti da Campo Felice
Dagmar
Het is alweer een dikke week terug dat ik mijn vorige bijdrage schreef aan deze blog. Ondertussen ben ik 35 geworden, Giorgia 3, en vierden Maddy en ik onze 8e trouwdag.
De week met 16 mei is hier altijd al een feestweek, ik ben dan nl. jarig samen met mijn oom (Huub, vader van mede-Hyvers Chantal en Wendy) en mijn nichtje/Hyver Laura. Het leuke is (tenminste voor carnavalisten) dat er telkens een veelvoud van 11 jaar tussen ons inzit. Twee jaar terug werd Huub 44, ik 33 en Laura 11. Een jaar eerder stond Maddy op het punt te bevallen, en gezien de toch al drukke 16 mei had ik zoiets... laat hem/haar maar ook op de 16e komen. Maar daar kon de anders niet-zo-wiskundig-ingestelde Maddy het niet mee vinden, dan zou de 11er-reeks op 16 mei nl. niet meer kloppen. En dus... om 23:00 op 16 mei verlaten mijn ouders het huis, en nog voor de deur dicht is zucht Maddy... de weeën zijn begonnen... Ik kijk meteen op mijn horloge en zeg "Nou dan moet je wel opschieten, nog minder dan een uur"... Nee, daar wou ze niet aan, en dus is Giorgia op 17 mei rond 6uur geboren.
Zou Maddy Giorgia er wel op 16 mei uitgeperst hebben als het niet 2004 maar 2005 was geweest? En we dus in 2016 11-22-44-55 hadden kunnen vieren? We zullen het nooit weten, maar frapant was het wel. Overigens was 22 mei ook een leuke dag geweest voor ons. Dat is nl. onze trouwdag en op Sardinië vieren ze dan Santa Giulia, dan hadden we allevier iets te vieren kunnen hebben... Ach ja... waar gaat het over!
Ik moet het natuurlijk over MILAN hebben, mijn CLUPPIE, is zojuist CAMPIONE geworden. Terwijl ik dit schreef scoorde Pipo zijn 2e van de avond, Kuijt zijn eerste in de C.L. en trok AC MILAN deze keer wel aan het kortste eind. YES!!!
Mijn liefde voor AC Milan stamt natuurlijk uit de periode rond 1988 toen het supertrio Gullit-van Basten-Rijkaard daar in het Rosso-Nero de sterren van de hemel begon te spelen. En toen ik in 1995 naar Varese verhuisde (40 min rijden van San Siro, 15min van Milanello) was het duidelijk dat ik eindelijk eens LIVE naar die RossiNeri zou gaan kijken. Ik herinner me nog de stadsderby Inter-AC. Inter speelde thusi dus dan heet het stadion niet San Siro maar Giuseppe Meazza naar een oudspeler van Inter. Milan-Lazio, met op dat moment Aron Winter bij Lazio. Bij Milan was het toen even wat minder. Ze verloren in mei 1995 de CL-finale van AJAX (1-0 door Kluivert) in München, wat mij toen niet echt deerde omdat Ajax toen erg, erg goed was. Er is nog ee wedstrijd geweest waarin ik het niet erg vond dat mijn Milan verloor, dat was op 28 februari 2002. Mijn andere club Roda JC (ja uit Kirchroa) won toen IN San Siro met 1-0 (goal van Marc Luipers), omdat we thuis zo stom waren geweest te verliezen met 1-0 kwam het tot strafschoppen, en die won Milan. Maar Roda had wel indruk gemaakt. Zelfs een toch niet al te betrouwbare keeper als Kalac (de toenmalige goalie van Roda vertrok niet lang daarna naar Italië en heeft het zelfs tot onder de lat van AC Milan geschopt. Ik zou niet weten waar ie tegenwoordig uithangt (en dat boeit me zo weinig dat ik het niet eens even Google).
Maar goed. MILAN is weer op de plek waar ze horen, de absolute top van Europa. En dan te bedenken dat ze er bijna niet aan mee hadden mogen doen na de omkoopperikelen van vorig seizoen. pfffff.... ben blij dat de Italiaanse rechter anders heeft besloten (al blijf je je bij Italianen altijd afvragen hoeveel die rechter daaraan heeft overgehouden
) Jammer trouwens voor Kuijt en Zenden, maar natuurlijk meer dan geweldig voor Seedorf!!! Ik hoop dat ie z'n vorm van dit seizoen ook nog in het Nederlands elftal kan (en vooral) mag laten zien.
Zo, Milan heeft de beker ook al in de handen gehad, de analyses met Guusje kunnen beginnen. Dan ga ik nog maar even wat werken, of chatten of Maddy lastig vallen
tot blogs!
Saluti da Campo Felice
Dagmar
Subscribe to:
Posts (Atom)